و در زمرهٴ هواداران او بود؛ وي از همكاري خويشاوندش يعقوب بن ماهر در دفاع از هواداران فلسفه ياد ميكند.
موسي تعدادي شرح بر اسفار كتاب مقدس و تلمود نوشت كه هيچكدام داراي ارزش ويژهاي نيست. يكي از آنها درباره اوزان و مقادير مورد بحث در عهد عتيق و تلمود است.
ترجمههايش چندان زياد است كه بهتر است آنها را به چهار دسته تقسيم كنيم: الف) فلسفه و كلام؛ ب) رياضيات و اخترشناسي؛ ج) مكانيك و فيزيك؛ د) طب. سعي ميكنم در هر مورد عنوان اصلي ترجمهٴ عبري آن را بدهم1. در بسياري موارد عنوان لاتيني را هم ذكر كردهام، و عنوانهاي چاپي هم، اگر چاپ شده باشند، در آخر آمده است.
فلسفه و كلام
از شمارهٴ 1 تا 8 ، شرحهاي ابن رشد بر آثار ارسطو. اينها مهمترين ترجمههاي فلسفي موسي بن تبّون هستند. همهٴ آنها مربوط است به شرحهاي مختصر، جز شمارهٴ 6 كه از شرحهاي متوسط است.
1. كتاب السماع الطبيعي (در طبيعيات)، در حدود 1250، به عبري ترجمه شد.
بدون نام مترجم، چاپ شده، ريوادي ترِنتو، 1559.
2. كتاب السماء و العالم.
3. كتاب الكون و الفساد. در 1250، به اتمام رسيده است. لاوي بن گِرشُن در 1321، بر آن شرحي نوشت.
4. كتاب الاًثار العلوية. خلاصهٴ ترجمهٴ عبري را بعدها، ايلياي كرتي براي پيكودلا ميراندولا به لاتيني ترجمه كرد.
متن لاتيني در 1488، و بار ديگر در 1489، در ونيز چاپ شد.
5 . كتابالنفس. متن عبري در 1244، به اتمام رسيد. لاوي بن گِرشُن در 1323، بر آن شرحي نوشت.
6. همان كتاب، شرح متوسط ابن رشد بر آن در 1181. ترجمهٴ عبري در 1261.
7. موجودات طبيعي. مونپليه 1254. شرح ابن رشد در 1170، در اشبيليه تدوين شده بود، متن لاتيني چاپشده از عربي ترجمه شده است.
8 . مابعدالطبيعه، 1258. يعقوب مانتينو آن را به لاتيني برگرداند.
متن لاتيني در 1521، در رم؛ در 1523، در بولونيا، چاپ شد.
9. تميستيوس (نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم): شرح بر مابعدالطبيعه؛ از روي ترجمهٴ اسحاق بن حنين، اصلاح ثابت بن قره؛ ترجمه به عبري در 1255. بخشي از آن در شرح ابن رشد موجود است.